Μια προσωπική δουλειά έφερε τα βήματά μου, πρωινή ώρα, στα σκαλιά υποκαταστήματος κάποιας κρατικής τράπεζας της πόλης των Σερρών. Αιφνιδιάστηκα δυσάρεστα από τον πολύ κόσμο και αφού μου υποδείχθηκε από τους παρευρισκόμενους, πάτησα το κουμπί σε ένα μηχάνημα που έβγαλε το χαρτάκι με τον αριθμό 148. Κοίταξα τον φωτεινό πίνακα να αναβοσβήνει ο αριθμός 36 και προσπάθησα να κάνω την αφαίρεση για να δω πόσοι «πελάτες» της ίδιας τράπεζας με χώριζαν από τον πολυπόθητο γκισέ.

Πολλές φορές ένα ρεπορτάζ μπορεί να βοηθήσει στην επίλυση κάποιων μικρότερων ή μεγαλύτερων προβλημάτων. Με ένα τέτοιο ρεπορτάζ καυτηριάσαμε (14/03/2017) την «αβλεψία;», την «αδιαφορία;» των Δημάρχων Ν.Ζίχνης και Αμφίπολης, όπως και του Αντιπεριφερειάρχη Σερρών, Γιάννη Μωυσιάδη για τις μπαριέρες λίγο έξω από το χωριό Μυρίνη. (διαβάστε εδώ)

Στο σερραϊκό έντυπο τύπο, εφημερίδες και περιοδικά κρατούν τα σκήπτρα της ενημέρωσης και της ψυχαγωγίας. Ανάμεσά τους ξεχωριστή θέση κατέχουν και τέσσερα(4) περιοδικά ελεύθερης κυκλοφορίας (free press- METAmagazino, Citizen, Serfree, Socialprofile).

Οι σχολικές εκδρομές αποτελούν αναπόσπαστο κομμάτι της σχολικής ζωής. Ποιος, αλήθεια, από όλους εμάς, δεν έχει κάτι να θυμηθεί από μία σχολική εκδρομή; Ποιος δεν σημαδεύτηκε από μία εμπειρία, μικρή ή μεγαλύτερη, που απέκτησε σε μία τέτοια σχολική δραστηριότητα;

Λένε ότι μπορείς να μάθεις για την κουλτούρα μιας πόλης από τα σκουπίδια της! Φυσικά, οι δρόμοι των Σερρών δεν αποτελούν εξαίρεση στον παραπάνω «κανόνα». Σε αυτό συντελούν (μεταξύ άλλων) και οι εγκαταλελειμμένοι καναπέδες! Υπάρχουν καναπέδες όλων των γούστων και των ειδών και σίγουρα θα συμφωνήσετε ότι στην πόλη μας αυτή είναι μια πολύ γνώριμη συνήθεια: το να ξεφορτώνεται κανείς τους παλιούς καναπέδες στα πεζοδρόμια.
Κάθε ανοιχτός χώρος παρουσιάζει σήμερα την εικόνα «χωματερής», με πεταμένα στρώματα, έπιπλα, ηλεκτρικές συσκευές και κάθε άλλο είδος αδρανών υλικών.

Από την παρέα των οκτώ (8) φίλων και περίπου συνομηλίκων που είμαστε, μόνο ο Γιάννης δεν πήγε ακόμη στρατό. Οι σπουδές στην ιατρική πολυετείς και η δύσκολη ειδικότητα που έπαιρνε στην Αγγλία, κατάφεραν να τον κρατήσουν μακριά από το χακί μέχρι τα 33 του χρόνια. Τα «ψέματα» όμως τελείωσαν και έτσι ο Γιάννης πριν από λίγες ημέρες εγκατέλειψε καριέρα, συνήθειες και όνειρα και κατατάχθηκε στον Ελληνικό Στρατό. Στο αποχαιρετιστήριο γλέντι που του κάναμε εμείς οι επτά (7) που υπηρετήσαμε την πατρίδα, που στερηθήκαμε την ελευθερία μας για ένα χρόνο, που περάσαμε από αυτό το «λούκι», όλοι είχαμε κάτι να του πούμε. Λίγο να τον προετοιμάσουμε, να τον κάνουμε να «υποψιαστεί» τι περίπου τον περιμένει. Να τον φοβίσουμε, ίσως αυτό μπορεί να επιθυμούσαμε!

Εσχάτως, βρέθηκα σε μια παρέα Κερδυλλιωτών και ομολογώ πως ήρθα σε πολύ δύσκολη θέση. Ούτε λίγο ούτε πολύ ήθελαν να χρεώσουν τη στασιμότητα της περιοχής τους και τις όποιες δυσκολίες της καθημερινότητάς τους στο Δήμαρχο Αμφίπολης, Κώστα Μελίτο, στην Αντιπεριφέρεια Σερρών, στο ανάλγητο κράτος.

Όταν τα αντανακλαστικά μιας Δημοτικής Αρχής λειτουργούν, τότε και οι δημότες είναι ευχαριστημένοι και τα παράπονα λιγοστεύουν.
Στις 24/02/2017, στην εφημερίδα «ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ», κάναμε λόγο για τρύπες-παγίδες, που υπάρχουν στο οδόστρωμα γύρω από το Μουσικό Σχολείο και το ΤΕΙ Σερρών. Έπειτα από λίγες ημέρες το Τεχνικό Τμήμα του Δήμου Σερρών έσπευσε να επουλώσει αυτές τις τρύπες (σσ μπάλωμα έγινε) έτσι ώστε οι σπουδαστές, οι μαθητές αλλά και όλοι όσοι περνούν από το εν λόγω σημείο με τα οχήματά τους να μην κινδυνεύουν.