Σε διόρθωση και αποκατάσταση της αλήθειας σχετικά με τη δήλωση που είχε κάνει η Ελπίς Σκουτάρεως για το δημοσίευμά της που μπορείτε να δείτε εδώ έκανε η Ελπίς Σκουτάρεως στον λογαριασμό της στο Facebook

Σχολιασμός Αρχαίων
Τα θέματα των Αρχαίων Ελληνικών Προσανατολισμού χαρακτηρίζονται ποιοτικά και απαιτητικά καλύπτουν ευρύ φάσμα της ύλης και απευθύνονται σε καλά προετοιμασμένους μαθητές.

Ξεκινώντας το Λύκειο όλοι μιλούν για τη πιο σημαντική χρονιά στη ζωή του μαθητή, τη τελευταία χρονιά του Λυκείου, η οποία ολοκληρώνεται με τις πανελλαδικές εξετάσεις.

Κάθε Τρίτη, σχεδόν ίδια σκηνικό, ίδια εικόνα. Κάποιοι παραμένουν αδιόρθωτοι. Και η ταλαιπωρία συνεχίζεται.
Στην Α’ εικόνα ένα μαύρου χρώματος ΙΧ πάρκαρε πάνω στον κυκλικό κόμβο στη συμβολή των οδών 8ης Μαΐου και Κομνηνών, εμποδίζοντας τη στροφή του λεωφορείου των ΚΤΕΑΛ. Ήμουν μάρτυρας αυτής της σκηνής και έχω να σας πω ότι πέρασε πάνω από ένα τέταρτο μέχρι να σπεύσει ο οδηγός του αυτοκινήτου να το απομακρύνει από την καμπή του κυκλικού κόμβου και ενώ είχε στο μεταξύ προκαλέσει εκνευρισμό και κυκλοφοριακό κομφούζιο.

Συχνά παρατηρώ τη νύχτα αρκετούς ποδηλάτες να πηγαίνουν σαν «φαντάσματα» στο σκοτάδι χωρίς κανένα φως. Ποδηλάτες που δεν μπορούν οι λοιποί εποχούμενοι να τους διακρίνουν μέσα στο σκοτάδι. Παρατηρώ επίσης πολλούς να φορούν κράνη, γάντια και άλλα αξεσουάρ και να μην δίνουν σημασία σε ένα φωτάκι που το βρίσκεις και με ένα ευρώ. Ασφαλώς, αυτοί δεν είναι ποδηλάτες με συνείδηση πραγματικού ποδηλάτη, προφανώς δεν σέβονται τον εαυτό τους και κυρίως δεν μεριμνούν για την ασφάλεια των άλλων.

Ήθελα, καιρό τώρα, να τοποθετηθώ για κάποια ουσιώδη και κάποια λιγότερο ουσιώδη ζητήματα, που άλλα λίγο ή άλλα πολύ, «κυκλοφορούν» πάντως μέσα στη σκέψη μου.

Την Τρίτη 20 Ιουνίου 2017 τα θερινά μαθήματα για την προετοιμασία των μαθητών της Γ' λυκείου ξεκινούν δυναμικά στο Κέντρο Διδασκαλίας Ιδιαιτέρων Μαθημάτων και θα διαρκέσουν έως και την Τρίτη 11 Ιουλίου 2017.

Όταν ήμουν μικρός φρόντιζα κάθε χρόνο να αγοράζω έναν κουμπαρά. Πήλινο! Σε έναν τέτοιο είχα καταλήξει έπειτα από πολλές δοκιμές με πλαστικούς ή μεταλλικούς κουμπαράδες, οι οποίοι είχαν και το κλειδάκι τους – πειρασμός για εμένα- και ποτέ δεν κατάφερναν να επιτελέσουν το σκοπό για τον οποίο αγοράστηκαν. Κάθε φορά που είχα ανάγκη από «έκτακτο» χαρτζιλίκι το κλειδάκι του κουμπαρά έκανε το θαύμα του. Έτσι, κατέληξα οι κουμπαράδες μου να είναι μόνο πήλινοι. Που έσπαζαν μία φορά το χρόνο και που με γέμιζαν με αγωνία για το ποσό που μαζεύτηκε. Που φύλαγαν τις οικονομίες μου και δεν υπέκυπταν στις προσπάθειές μου να παραβιάσω την ασφάλειά τους.