Ιωάννα Λιούτα: Γιατί δεν πετυχαίνουν οι Μεταρρυθμίσεις

Τα εργαλεία των αλλαγών και των μεταρρυθμίσεων, είναι καλά και αποτελεσματικά, όταν ο σχεδιασμός τους βασίζεται στην αξιολόγηση αναγκών, συμμετέχουν τα στελέχη στον σχεδιασμό και την εφαρμογή των αλλαγών, αναπτύσσονται συμπράξεις για την εφαρμογή τους και αξιολογούνται οι επιπτώσεις τους .Αυτός είναι ο κοινός καταλύτης όλων των καλών πρακτικών της Ευρωπαϊκής Ένωσης

Όταν δεν έχεις καλό και συμμετοχικό σχεδιασμό,  δεν μπορείς να εφαρμόσεις την αλλαγή και να την υποστηρίξουν οι εμπλεκόμενοι.  Όταν δεν  την παρακολουθείς και  δεν την αξιολογείς δεν ξέρεις εάν εφαρμόστηκε ή όχι , τι πέτυχε και τι δεν  πέτυχε
Για να προωθηθεί  μία μεταρρύθμιση πρέπει  πρώτα να αξιολογηθεί  η  υφιστάμενη κατάσταση , τα προβλήματα και να μελετηθεί α)  η χρηματοδότηση, η κατανομή χρηματοδοτικών πόρων, ο  προϋπολογισμός β) οι εσωτερικές διαδικασίες, δηλαδή απλούστευση διαδικασιών και καλύτερο συντονισμό των οργανωτικών  μονάδων προκειμένου να οδηγηθείς στο γ) που είναι  η διάσταση της παροχής των υπηρεσιών προς τους πολίτες και τις επιχειρήσεις, απλούστευση, ψηφιοποίηση κτλΕίναι η  βασική μεθοδολογία προγραμματισμού και αλλαγής

Το κόστος εφαρμογής μίας πολιτικής  περιλαμβάνει την  μισθοδοσία  των εμπλεκόμενων στελεχών (οι ώρες που διαθέτουν για να ασκήσουν τις αρμοδιότητες τους), τον προϋπολογισμό  των εμπλεκόμενων φορέων, τις  υποδομές που πρέπει να αναπτυχθούν ή να κατασκευαστούν, το κόστος των διαγωνιστικών διαδικασιών και αντίστοιχα μία δεύτερη κατηγορία πηγών κόστους, οι παροχές και τα επιδόματα που δίνονται  και  το κόστος της εποπτείας  της πολιτικής,
Το επόμενο βήμα   είναι η αξιολόγηση του ίδιου του φορέα για τις παρεχόμενες υπηρεσίες και η ανεξάρτητη αξιολόγηση του  από εξωτερικό φορέα Το σημαντικό είναι κατά την γνώμη μου  είναι ο  βαθμός  σύνδεσης- που να επιτρέπει την ουσιαστική γνώση του εξωτερικού φορέα που θα αξιολογήσει- σε εμπιστεύομαι που με αξιολογείς και εγώ σε εμπιστεύομαι για τις υπηρεσίες που παρέχεις. Στο πλαίσιο αυτής της εμπιστοσύνης δεν σε αξιολογώ τιμωρητικά, αλλά βελτιωτικά .

Η ελληνική  δημόσια διοίκηση έχει πληθώρα άξιων και σπάνιων στελεχών που το οργανωτικό της σύστημα ,η αναξιοκρατία  και  η γραφειοκρατία  οδηγούν στην απαξίωση τους. Μια ευέλικτη μορφή διακυβέρνησης δεν θα μπορούσε να προτείνει να δημιουργηθούν ποιο ευέλικτες δομές που να μπορούσαν να ανταποκριθούν στις σύγχρονες προκλήσεις πιο αποτελεσματικά και ποιο γρήγορα και άριστα στελεχωμένα?

Πρέπει λοιπόν να χτίσουμε μία κοινωνία εμπιστοσύνης ,μία κοινωνία που να εμπιστεύεται τους θεσμούς ,συμμετέχει στην εφαρμογή  των  μεταρρυθμίσεων και στην αξιολόγηση τους. ΙΩΑΝΝΑ ΛΙΟΥΤΑ Υποψήφια Βουλευτής του Ν.Σερρών

 Πολιτική Επιστήμονας, Master of Arts (MA) in Governance and Public Policies,Ελέγκτρια Ανωνύμων Εταιρειών