Τελικά, ο εθελοντισμός θα μας σώσει !

Την τελευταία στιγμή είδα το σκοτωμένο ζώο στην άκρη του δρόμου και σταμάτησα κάπως άτσαλα λίγο μακρύτερα. Πήρα τη μικρή φωτογραφική μου μηχανή στο χέρι και κατέβηκα γρήγορα από το αμάξι μου για να φωτογραφίσω το νεκρό ζώο για τις ανάγκες του ρεπορτάζ, που ήθελα να κάνω.

Ακριβώς από την απέναντι πλευρά του ίδιου δρόμου σταμάτησε άλλο ΙΧ αυτοκίνητο και μια γυναίκα, γύρω στα 50,  κατέβηκε από το όχημα, όχι με φωτογραφική μηχανή στο χέρι αλλά με ένα μικρό φτυάρι κηπουρικής κι ένα μακρύ ξύλο.

«Κι εσύ για το σκοτωμένο ζώο;», με ρώτησε. Δεν πρόσεξε φαίνεται τη φωτογραφική μηχανή που κρατούσα και θεώρησε ότι «φλεγόμουν» από τα ίδια κίνητρα με αυτήν.  Με το ξύλο έσπρωξε τη σκοτωμένη αλεπουδίτσα στην άκρη ενός χωραφιού, έσκαψε ένα μικρό λάκκωμα και παράχωσε το άψυχο ζώο μέσα λέγοντάς μου : «Όταν η Πολιτεία αδιαφορεί, εμείς, οι απλοί πολίτες, πρέπει να γινόμαστε ενεργοί και δραστήριοι. Πάντως, χαίρομαι που συναντώ και νεότερους ηλικιακά ανθρώπους, οι οποίοι δεν γυρίζουν το κεφάλι στην ασχήμια», μου είπε.

Εγώ, ήθελα να φωτογραφίσω όλα τα νεκρά ζώα στην Εθνική Οδό Δράμας-Αμφίπολης για να καυτηριάσω την αδιαφορία του Αντιπεριφερειάρχη Σερρών, Γιάννη Μωυσιάδη και του Δημάρχου Αμφίπολης, Κώστα Μελίτου και γενικώς παντός υπευθύνου. Όμως, η ευαισθησία αυτής της γυναίκας και κυρίως τα λόγια της με έβαλαν σε σκέψεις.

Ίσως, τελικά, ο Εθελοντισμός στη ζωή μας είναι η λύση στην αναλγησία και στην ασχήμια που μας περιβάλλει. Κι όταν η Πολιτεία αδιαφορεί, εμείς, οι πολίτες πρέπει να γινόμαστε ενεργοί, όπως χαρακτηριστικά είπε η 50χρονη.

Άποψη : Ιορδάνης Ξανθόπουλος (Φιλόλογος – Δημοσιογράφος)