Κατέβηκα με δισταγμό τα σκαλοπάτια για να φτάσω στο υπόγειο της πολυκατοικίας. Το συνάντησα εκεί, όπως ακριβώς το είχα αφήσει, σκεπασμένο με νάιλον περιτύλιγμα. Δεν τολμούσα να το κοιτάξω κατάματα.

Τόσα χρόνια παρατημένο εκεί στα σκοτεινά, κρυμμένο από το φως της ζωής, ένα δικό μου «Κωσταλέξη» με γέμιζε ενοχές. Τράβηξα απότομα το σκέπαστρο και ένα σύννεφο σκόνης με έπνιξε μαζί με τη μυρωδιά της κλεισούρας και της μούχλας. Αράχνες κρέμονταν ανάμεσα στις ρόδες του, που είχαν ξεφουσκώσει και το έκαναν να μοιάζει χαμηλότερο και μικρότερο. Το έπιασα αποφασιστικά και το έβγαλα στην πυλωτή της οικοδομής. Ακόμη δεν τολμούσα να απολογηθώ για όλα αυτά τα χρόνια που το είχα ξεχάσει, που το είχα παρατήσει αλλά κυρίως που το είχα αφήσει κλεισμένο στο υπόγειο. Έπρεπε να βρω μια καλή δικαιολογία, ένα σοβαρό λόγο για να πείσω πως έλεγα την αλήθεια. Πήρα νερό και σφουγγάρι και αμέσως άρχισα να καθαρίζω τις ακτίνες του, τη σέλα και το τιμόνι, τους φωσφοριζέ ανακλαστήρες, την αλυσίδα, το εμπρός και το πίσω φως του. Έγινε ξανά το ποδήλατό μου, το «αγαπημένο μου αλογάκι», όπως συνήθιζα να το αποκαλώ.

Με λίγα μόνο ευρώ αλλάχτηκαν τα τακάκια στα φρένα, η λάμπα στο πίσω φανάρι, φούσκωσαν οι ρόδες του, λαδώθηκε η αλυσίδα και έτοιμο πια παραδόθηκε στα χέρια μου. Πριν ανέβω στη σέλα του, έσκυψα και του είπα ψιθυριστά: «Η βενζίνη πήγε στα ύψη, τα ασφάλιστρα διπλασιάστηκαν, τα τέλη κυκλοφορίας έγιναν δυσβάσταχτα. Θα με βοηθήσεις να ασκηθώ κιόλας, να χάσω εκείνα τα 2-3 κιλά που τόσο θέλω, θα ξαναθυμηθούμε τα παλιά».

Όταν όμως πάτησα το πετάλι και ο αέρας φούσκωσε το πουκάμισό μου, όταν η ευελιξία του με έκανε να ελιχθώ ανάμεσα στην ουρά των αυτοκινήτων και να βγω μπροστά στο φανάρι, όταν πήγα και ήρθα από το σπίτι μου στην αγορά ανέξοδα, τότε έσφιξα ακόμη περισσότερο τις παλάμες μου στο τιμόνι και ψιθύρισα: «Σε υποτίμησα ποδηλατάκι μου, σε υποτίμησα». Το ίδιο μου εξομολογήθηκε και ο φίλος μου ο Κωνσταντίνος από τον οποίο πήρα το ερέθισμα για τις μετακινήσεις με το ποδήλατο, το ίδιο μου είπε και ο φίλτατος Ηλίας, που καιρό τώρα μετακινείται με ποδήλατο μέσα στην πόλη.

Άποψη: Ιορδάνης Ξανθόπουλος (Φιλόλογος – Δημοσιογράφος)

Διαβάστε επίσης:

  • Γιορτάζουμε! Τα έχουμε …400 ! Ο χρόνος κυλά αθόρυβα και μας ξεγελά. Χαιρόμαστε για την κάθε ημέρα που γεννιέται και σπρώχνουμε το «σήμερα» να γίνει «χθες», μη λογαριάζοντας πως κάθε ημέρα πο...
  • Δημοσιογράφοι με ελληνικά για …φίλημα ! Παρακολουθώ στενά και αδιαλείπτως τα δημοσιογραφικά δρώμενα τόσο σε πανελλαδικό όσο και σε τοπικό επίπεδο και φρίττω με κάποιους «συναδέλφους», που εκτοξεύουν μ...
  • Οι γιορτές πέρασαν, τα κιλά έμειναν ! Κρεατικά, κρεατολιχουδιές, παϊδάκια, κοκορέτσια, γλυκά, πολλά γλυκά και επιπλέον πολλά ποτά καταναλώθηκαν τις ημέρες των Χριστουγέννων και της Πρωτοχρονιάς (αλλ...

Who's Online

Αυτήν τη στιγμή επισκέπτονται την ιστοσελίδα μας 399 επισκέπτες

antallaktikaonline 300x200