Το συγκλονιστικό κείμενο του Ιορδάνη Ξανθόπουλου για τον φίλο του που «έφυγε» από το αλκοόλ

Ένας χρόνος χωρίς τον «κολλητό» που έφυγε από το αλκοόλ
Έτσι τον θυμάμαι τον Αντώνη στη γειτονιά. Να τρεκλίζει σβαρνίζοντας τα στραβοπατημένα παπούτσια του. Να κρατά ένα μπουκάλι μπίρας ή κρασιού στο χέρι του και να βρίζει το σύμπαν, τους πάντες και τα πάντα. Όλοι του έφταιγαν που έφυγε νωρίς ο πατέρας του. Τον έχασε πρόωρα και αυτό δεν θα το ξεπερνούσε ποτέ. Μετά την απώλειά του έπνιγε τον καημό του στο αλκοόλ.









