
Εκατόν ένα χρόνια ελευθερίας συμπληρώνει την Κυριακή 29 Ιουνίου, η πόλη των Σερρών. Έναν αιώνα και έναν χρόνο ελεύθερου βίου, προόδου και δημοκρατικής πορείας. Η περίοδος αυτή χαρακτηρίστηκε από πολλές εντάσεις, αστοχίες, γεγονότα που σημάδεψαν την εικόνα και τη φυσιογνωμία της πόλης. Ωστόσο, το κύριο χαρακτηριστικό ήταν ο αγώνας των Σερραίων για προκοπή, σε μια πόλη που –με πολλά λάθη, είναι αλήθεια- όφειλε να ξαναγεννηθεί κυριολεκτικά, από τις στάχτες της. Το «Ε.Β» παρουσιάζει επετειακά, τα γεγονότα των ημερών του 1913 που κατέληξαν στη λευτεριά των Σερρών, μέσα από την «πένα» του έγκριτου δημοσιογράφου Τάκη Λεμπέση.
Τα γεγονότα του 1913 που οδήγησαν στη λευτεριά των Σερρών
Στις 16 Ιουνίου 1913 ξέσπασε ο Β΄ Βαλκανικός Πόλεμο με την συνδυασμένη επίθεση της Βουλγαρίας κατά της Ελλάδας και της Σερβίας, οι οποίες είχαν συνάψει συνθήκη συμμαχίας από τις 19 Μαίου, κατά της πρώην συμμάχου τους Βουλγαρίας.
Στο Ελληνοβουλγαρικό μέτωπο , ο Βουλγαρικός στρατός επιτέθηκε αιφνιδιαστικά κατά της Νιγρίτας και του Παγγαίου, τις οποίες κατέλαβε. Το Γ΄ Σύνταγμα Ιππικού , που στρατωνιζόταν στις Σέρρες εγκατέλειψε την περιοχή έγκαιρα για να μην αιχμαλωτιστεί.
Η αντίδραση του ελληνικού στρατού ήταν άμεση, σχεδόν ακαριαία. Αφού εκκαθάρισε πρώτα την Θεσσαλονίκη από τους εναπομείναντες Βουλγάρους στρατιώτες, στην συνέχεια στράφηκε κατά του βουλγαρικού στρατού σε δύο μέτωπα.
Στις 20 Ιουνίου, η 7η Μεραρχία υπό τον συνταγματάρχη Ναπολέοντα Σωτήλη απελευθέρωσε την Νιγρίτα, την οποία όμως οι Βούλγαροι κατέστρεψαν προτού αποχωρήσουν, προχωρώντας σε πυρπολήσεις οικιών και σφαγές του αμάχου πληθυσμού.