Παρουσιάσηκε στις Σέρρες το βιβλίο του Σπύρου Κουζινόπουλου

«Οι μεγάλες πολιτικές δολοφονίες στη Θεσσαλονίκη του 20ου αιώνα»

Τη Δευτέρα 31 Μαρτίου, στο φουαγιέ του δημοτικού θεάτρου «Αστέρια» των Σερρών, έγινε  από το Σύλλογο Φίλων Γραμμάτων και Τεχνών Σερών, η παρουσίαση του νέου βιβλίου του Σερραίου δημοσιογράφου και συγγραφέα Σπύρου Κουζινόπουλου «Οι μεγάλες πολιτικές δολοφονίες στη Θεσσαλονίκη του 20ου αιώνα».
Για το βιβλίο μίλησαν  ο δικηγόρος και λογοτέχνης Νίκος Φαλαγκάρας, η Καίτη Τσαρουχά, κόρη του δολοφονημένου από τη χούντα βουλευτή της Αριστεράς, Γιώργη Τσαρουχά και ο συγγραφέας.

Μέσα από το βιβλίο αυτό, ο Σπύρος Κουζινόπουλος αξιοποιώντας σημαντικά νέα στοιχεία, ντοκουμέντα και άγνωστο φωτογραφικό υλικό, φωτίζει συνταρακτικά γεγονότα που διαδραματίστηκαν στη Μακεδονική πρωτεύουσα στο σχετικά πρόσφατο παρελθόν. Πολιτικές δολοφονίες που συγκλόνισαν το πανελλήνιο αλλά και τη διεθνή κοινή γνώμη.

Η Θεσσαλονίκη σημαδεύτηκε για μία δυσάρεστη πτυχή της ιστορίας της, ως η πόλη των πολιτικών δολοφονιών, δεδομένου ότι εδώ,  στη διάρκεια του 20ου αιώνα, σε σκοτεινές περιόδους της νεότερης ιστορίας, οργανώθηκαν και εκτελέστηκαν μεγάλες πολιτικές δολοφονίες, οι περισσότερες των οποίων ελάχιστα εξιχνιάστηκαν και οι ηθικοί τους αυτουργοί δε βρέθηκαν ποτέ, παραμένοντας στο απυρόβλητο.
Ο βασιλιάς Γεώργιος o A΄, ο Αμερικανός δημοσιογράφος Τζορτζ Πολκ, το ηγετικό στέλεχος του ΚΚΕ, πρώην υπουργός Γιάννης Ζεύγος, οι βουλευτές της ΕΔΑ Γρηγόρης Λαμπράκης και Γιώργης Τσαρουχάς και ο αγωνιστής του αντιδικτατορικού κινήματος  Γιάννης Χαλκίδης ήταν τα θύματα αυτών των εγκληματικών ενεργειών.
Όπως σημειώνει ο Σπ.Κουζινόπουλος, «εξετάζοντας διεξοδικά το κάθε ένα από αυτά τα εγκλήματα, διαπίστωσα έκπληκτος ότι παρουσίαζαν μεταξύ τους αρκετά κοινά χαρακτηριστικά. Ομοιότητες τέτοιες, που οδηγούν τον καθένα να αναρωτιέται μήπως οργανώθηκαν από το ίδιο σκοτεινό κέντρο, αν και η πρώτη πολιτική δολοφονία που περιγράφω, απέχει από την τελευταία κοντά έξι δεκαετίες. Κι όμως, η μεθοδολογία που ακολουθήθηκε τόσο κατά τη διάπραξη, όσο και τη συγκάλυψη των φυσικών και ηθικών αυτουργών,  παρέμενε σχεδόν η ίδια. Λες και οι δολοφονίες αυτές σχεδιάζονταν και εκτελούνταν από έναν κοινό εγκέφαλο».