Στην Κερκίνη τα 1.600 από τα 2.000 βουβάλια που υπάρχουν σε όλη τη χώρα

Οι ντόπιες ποικιλίες βοοειδών παραμερίστηκαν με τα χρόνια, γιανα αντικατασταθούν μεζώα από το εξωτερικό,που θεωρήθηκαν πιοπαραγωγικά. «Τα ελληνικά βοοειδή είναιμικρότερα σε μέγεθος,επειδή έχουν προσαρμοστεί στο ορεινό ανάγλυφο της χώρας.Ο κάτοικος ενός βουνού, για παράδειγμα, δεν θα μπορούσε να έχει μια μεγάλη αγελάδα, οπότε προτίμησε μια μικρόσωμη που να μπορεί να βόσκει μόνη της, να σκαρφαλώνει στα βουνάκαι να επιβιώνει στις κλιματικές συνθήκες», εξηγεί ο αναπληρωτής καθηγητής Ζωολογίας στο Εθνικό Καποδιστριακό Πανεπιστήμιο Αθηνών, Τάσος Λεγάκης σε ρεπορτάζ της Real.gr. Χαρακτηριστικό είδος είναι η ελληνική βραχυκερατική φυλή, μια πολύ μικρόσωμη ξανθοκόκκινη αγελάδα που απαντάται στις Πρέσπες.

Αλλες φυλές που απειλούνται είναι οι: αγελάδες Κατερίνης, Τήνου και Κέας στις Κυκλάδες, Ζακύνθου, Συκιάς στη Χαλκιδική, Κύμης,Φλώρινας, σαρακατσάνικες και οι αγελάδες Γλώσσας Σκοπέλου. «Για να αυξήσουν την παραγωγή γάλακτος και κρέατος, οι κτηνοτρόφοι εγκατέλειψαν τα μικρότερα ζώα και εισήγαγαν μεγαλύτερες αγελάδες από το εξωτερικό», επισημαίνει ο καθηγητής.Το ίδιο συνέβη και με τον ελληνικό βούβαλο, που κάποτε κατέκλυζε τους υγροβιότοπους της βόρειας Ελλάδας και ο πληθυσμός του έφτασε τα όρια της εξαφάνισης τη δεκαετία του '90.

Τα τελευταία χρόνια, γίνεται μια σημαντική προσπάθεια ανάκαμψης του αριθμού των βουβαλιών, η οποία έχει φέρει αποτελέσματα στην περιοχή της Κερκίνης στον νομό Σερρών, όπου εκτρέφονται περίπου 1.600 από τα 2.000 βουβάλια που υπάρχουν συνολικά σε όλη τη χώρα.«Η διατήρηση των ελληνικών βοοειδών είναι απαραίτητη και για λόγους προστασίας της δημόσιας υγείας και αυτό φάνηκε την περίοδο που ξέσπασε η νόσος των "τρελών αγελάδων",όταν οι ντόπιες φυλές δεν είχαν προσβληθεί», αναφέρει ο Τ. Λεγάκης.