Μπορεί ο καιρός να μην ήταν στα καλύτερά του, ωστόσο, με την καλή παρέα μου να συμφωνεί και να με παροτρύνει, πήρα την απόφαση για παραποτάμια (παραστρυμόνια) πεζοπορία. Αφήσαμε το αυτοκίνητο στο χώρο στάθμευσης απέναντι από το Λιοντάρι της Αμφίπολης κι  αφού περάσαμε τη σιδερένια γέφυρα του ποταμού Στρυμόνα, κατόπιν ακολουθήσαμε στο δρόμο που είναι πλάι και δίπλα στο ποτάμι και κυκλώνει το χωριό της Αμφίπολης.


Η πεζοπορία έχει την αμεσότητα της επαφής με τη φύση. Οι εικόνες έντονες στα μάτια μας με την ομορφιά να τρυπά τις αισθήσεις μας. Ο Στρυμόνας έσερνε τα πράσινα ήρεμα νερά του προς την έξοδο αποκαμωμένος από το μακρύ ταξίδι του. Στις όχθες του πάπιες, νερόκοτες και γλαρόνια τρύπωναν στις καλαμιές τσαλαβουτώντας για κάποιο μεζέ. Τα δέντρα από την απέναντι πλευρά κυοφορούσαν τους χυμούς τους όλο το χειμώνα, έτοιμα να σκάσουν τα μπουμπούκια τους και να ξεπετάξουν φύλλα και άνθη.

Όλα αυτά κι άλλα τόσα θα μπορούσαν να μας μαγέψουν σε αυτή, την πεζοπορία αν …αν τα πλαστικά μπουκάλια, οι σακούλες, τα κουτάκια αναψυκτικών, τα κουτιά τσιγάρων, οι κάθε είδους συσκευασίες χάρτινες, πλαστικές και γυάλινες δεν λέρωναν την ομορφιά που μας αποκαλυπτόταν. Ένας σκουπιδότοπος σε όλο το μήκος του δρόμου και κυρίως στις όχθες του ποταμού χάλασε τη διάθεση και το κέφι μας.

Ερασιτέχνες ψαράδες ακροβολίζονταν στις όχθες του ποταμού Στρυμόνα σπέρνοντας την ασχήμια και τη βρόμα των σκουπιδιών τους. Κραυγάζοντας την ασυνειδησία τους για τη μόλυνση του περιβάλλοντος χώρου τραυμάτιζαν την ομορφιά της φύσης ανενόχλητοι.

Η υπεραλίευση από τους γείτονες Βουλγάρους έγινε πληγή για τις τοπικές κοινωνίες. Σε τούτη τη χώρα, που κανείς δεν φαίνεται να βάζει κανόνες, περιορισμούς και απαγορεύσεις, ξεπουλάμε την πανίδα μας και αδιαφορούμε εκκωφαντικά. Αδιαφορούμε για την αλόγιστη αλίευση, αδιαφορούμε για το κάλλος της φύσης μας, που τραυματίζεται και μοιραία πληγώνεται.

Η ανοχή τις περισσότερες φορές δείχνει (ή λογίζεται) ως αδυναμία και η έλλειψη ελέγχων γιγαντώνει την ανοχή. Ποιος φέρεις την ευθύνη, άραγε, για όλα αυτά; Ποιος θα βάλει τάξη στο χάος της ανευθυνότητας;




Καλώ, προσκαλώ και προκαλώ το Δήμαρχο Αμφίπολης, Στέργιο Φράστανλη να αποχωριστεί για λίγο το γραφείο του στο Δημαρχιακό Μέγαρο του Ροδολίβους και να μεταβεί είτε μόνος είτε με τον δραστήριο Αντιδήμαρχο και συνονόματό μου, Ιορδάνη Παπαδόπουλο, για να δουν από κοντά και «διά ζώσης» τις πάμπολλες ασχήμιες του παραστρυμόνιου δρόμου.





Κείμενο – Φωτογραφίες: Ιορδάνης Ξανθόπουλος (Δημοσιογράφος/Φιλόλογος) 

Διαβάστε επίσης:

  • Ύμνος στη λατρεμένη μητέρα Ελπίδα ! Όταν ήμουν μικρός, παραξενευόμουν πολύ κάθε φορά που άκουγα την αείμνηστη γιαγιά μου να αναστενάζει επαναλαμβάνοντας τη λέξη «μάνα» μαζί με ένα βαθύ «αχ». Δεν μ...


Who's Online

Αυτήν τη στιγμή επισκέπτονται την ιστοσελίδα μας 243 επισκέπτες

antallaktikaonline 300x200