Μία λωρίδα κυκλοφορίας  αυστηρά για κάθε ρεύμα, απουσία στηθαίου ασφαλείας ή διαχωριστικής νησίδας στο μέσον του δρόμου, επτά(7) ισόπεδοι κόμβοι με φωτεινούς σηματοδότες, πλαϊνές προστατευτικές μπαριέρες σε κακό χάλι και χωρίς ενσωματωμένους ανακλαστήρες, ενώ για Λωρίδα Έκτακτης Ανάγκης (ΛΕΑ) ούτε λόγος.

Υπερήφανο χορηγό του Πολιτιστικού και Καλλιτεχνικού Οργανισμού «Επίλογος» αποτέλεσε η Volterra (παραγωγός και πάροχος ενέργειας).

Καβγάς μέσω ανακοινώσεων ξέσπασε μεταξύ του τέως Δημάρχου Σερραίων και του νυν Δημάρχου Σερραίων με κατηγορίες εκατέρωθεν. Ο νυν Δήμαρχος, Αλέξανδρος Χρυσάφης, προσπαθεί να ακυρώσει το έργο του προκατόχου του, ο δε τέως Πέτρος Αγγελίδης προσπαθεί να υπερασπιστεί τα όσα έπραξε.

Δυσκολεύτηκα πολύ τις προάλλες να βρω θέση στάθμευσης στο ιστορικό και εμπορικό κέντρο των Σερρών. Βράδυ Σαββάτου, χωρίς βροχή, με καλό γενικώς καιρό για την εποχή, σαν να ήταν όλος ο «νεαρόκοσμος» της πόλης συνεννοημένος και βγήκε για νυχτερινή έξοδο, διασκέδαση και ποτό.

Πηγαίνοντας προς Θεσσαλονίκη και από το ύψος της διασταύρωσης του Προβατά και μέχρι τον κόμβο του Στρυμονικού περίπου, διέκρινα από μακριά ένα σύννεφο ομίχλης παρόλο που ο καιρός ήταν πεντακάθαρος.

Αυτές τις γιορτινές μέρες που όλος ο Δήμος έχει βάλει τα γιορτινά του και η πόλη έχει γεμίσει φώς και χρώμα, κάποιοι δεν μπορούν να χαρούν μαζί με τους Σερραίους!

ΜΕΓΑ ΨΕΜΑ ΟΤΙ Η ΠΟΛΙΤΕΙΑ ΤΩΝ ΕΥΧΩΝ ΚΟΣΤΙΣΕ 1 ΕΚ. ΕΥΡΩ ΑΠΟ ΤΟ 2013 ΕΩΣ ΚΑΙ ΤΟ 2018.
Η ΑΛΗΘΕΙΑ ΕΙΝΑΙ ΟΤΙ ΚΟΣΤΙΣΕ 450.000 ΧΙΛ. ΕΥΡΩ.

Ο Δήμαρχος Σερρών κ. Χρυσαφης πρόσφατα δήλωσε ότι η πολιτεία των ευχών από το έτος 2013 έως και το έτος 2018 κόστισε 1εκ. ευρω.

Συμπληρώθηκαν προχθές οι 100 πρώτες ημέρες εξουσίας του νέου δημάρχου Αλέξανδρου Χρυσάφη, και παρά την τεράστια ανοχή της Αντιπολίτευσης (θα την έλεγα έως και αφωνία), το έργο του μέχρι στιγμής είναι αόρατο. Με μία πρόταση νομίζω, ότι λίγοι Σερραίοι αντιλήφθηκαν πως ανέλαβε τα ηνία η νέα δημοτική αρχή.

Όταν ήμουν μικρός φρόντιζα κάθε χρόνο να αγοράζω έναν κουμπαρά. Πήλινο! Σε έναν τέτοιο είχα καταλήξει έπειτα από πολλές δοκιμές με πλαστικούς ή μεταλλικούς κουμπαράδες, οι οποίοι είχαν και το κλειδάκι τους – πειρασμός για εμένα- και ποτέ δεν κατάφερναν να επιτελέσουν το σκοπό για τον οποίο αγοράστηκαν. Κάθε φορά που είχα ανάγκη από «έκτακτο» χαρτζιλίκι το κλειδάκι του κουμπαρά έκανε το θαύμα του. Έτσι, κατέληξα οι κουμπαράδες μου να είναι μόνο πήλινοι. Που έσπαζαν μία φορά το χρόνο και που με γέμιζαν με αγωνία για το ποσό που μαζεύτηκε. Που φύλαγαν τις οικονομίες μου και δεν υπέκυπταν στις προσπάθειές μου να παραβιάσω την ασφάλειά τους.

Who's Online

Αυτήν τη στιγμή επισκέπτονται την ιστοσελίδα μας 419 επισκέπτες

antallaktikaonline 300x200