Εκείνη τη χρονιά το Πάσχα έπεφτε αργά. Ήταν τέλη Απριλίου, μία ημέρα πριν από την Πρωτομαγιά και αποφασίστηκε να κάνουμε Ανάσταση σε μοναστήρι, δίπλα από το χωριό της αείμνηστης γιαγιάς μου. Ανάσταση στο χωριό και μάλιστα σε μοναστήρι ήταν τότε για εμένα … «τιμωρία». Μακριά από τους φίλους και συμμαθητές μου, μακριά από «τσουγκρίσματα», από πλάκες και αστεία αλλά προπάντων κοντά στη βασανιστική παραμονή μου στο ναό μέχρι ολοκλήρωσης της Αναστάσιμης Ακολουθίας.

Μετά το κομμάτι , που δόθηκε στην κυκλοφορία πριν από αρκετούς μήνες, οι εργασίες στην Εθνική Οδό “Σερρών-Καβάλας” συνεχίζονται αυτές τις ημέρες και με μεγάλη ένταση. Μάλιστα, εσχάτως ακόμη ένα προβληματικό τμήμα, έκτασης περίπου 1,5 χλμ , είναι πλέον σε χρήση, καθώς το συνεργείο ολοκλήρωσε την ασφαλτόστρωση.

Μόνο που όπως σε όλα χρειάζεται μέτρο, έτσι και η επικοινωνία…

Σύμφωνα με το Δελτίο Τύπου της ΚΕΔΗΣ
προσκαλούν τα ΜΜΕ των Σερρών σήμερα Δευτέρα 19 Απριλίου 2021 και ώρα 12.00 στο κατάστημα ποδηλάτων του κ. Νίκου Λαζαρίδη επί της οδού Ρωμανού 5 (πλησίον πρώην Τ.Ε.Β.Ε), ο Δήμαρχος Σερρών κ. Αλέξανδρος Χρυσάφης και η πρόεδρος της Κ.Ε.ΔΗ.Σ. Χρυσάνθη Παλάζη- Τσοχατζίδη όπου θα βρίσκονται εκεί προκειμένου να ενημερωθούν για την ολοκλήρωση της διαδικασίας παράδοσης των ποδηλάτων.

Όταν η ιδιωτική πρωτοβουλία έρχεται να συμπληρώσει ή να ενισχύσει τις ενέργειες που κάνει η Πολιτεία, τότε μπορούν να γίνουν «υπέροχα πράγματα». Κατά καιρούς, ακούγονται τέτοιες πρωτοβουλίες νέων, ευαίσθητων ανθρώπων, που καθαρίζουν ακτές ή βυθούς θαλασσών, που καθαρίζουν δάση και άλση, που προβαίνουν σε αναδασώσεις, που φυτεύουν λουλούδια σε άδεια παρτέρια, που καθαρίζουν φανάρια από λογής-λογής αυτοκόλλητα, που σβήνουν βρισιές και μουντζούρες από ταμπέλες και πινακίδες σήμανσης στους δρόμους.

Υποψήφιοι Δήμαρχοι, Νομάρχες και Βουλευτές των τελευταίων είκοσι(20) περίπου ετών στη φαρέτρα των υποσχέσεών τους συμπεριλάμβαναν την πρόταση της αναβάθμισης, αξιοποίησης και ανάδειξης του Χιονοδρομικού Κέντρου του Λαϊλιά.

Μαζί με την πανδημία του «άγνωστου ιού», ήρθε και η αύξηση της μυωπίας των νεαρών κυρίως ανθρώπων, που τείνει να γίνει επιδημία! Μέσα σε όλα όσα αλλάξαμε στη ζωή μας τον τελευταίο χρόνο είναι και η υπερβολική χρήση των ηλεκτρονικών υπολογιστών.

Έτσι τον θυμάμαι τον Αντώνη στη γειτονιά. Να τρεκλίζει σβαρνίζοντας τα στραβοπατημένα παπούτσια του. Να κρατά ένα μπουκάλι μπίρας ή κρασιού στο χέρι του και να βρίζει το σύμπαν, τους πάντες και τα πάντα. Όλοι του έφταιγαν που έφυγε νωρίς ο πατέρας του. Τον έχασε πρόωρα και αυτό δεν θα το ξεπερνούσε ποτέ. Μετά την απώλειά του έπνιγε τον καημό του στο αλκοόλ.

Θλίβομαι κάθε φορά, όταν βλέπω σε περιφερειακούς συνήθως τηλεοπτικούς σταθμούς  αφιερώματα για τις ομορφιές και την ιστορία των τόπων τους. Θλίβομαι, επειδή οι ομορφιές και η ιστορία του Νομού Σερρών δεν προβάλλονται ούτε αναδεικνύονται.

Σαν τα μανιτάρια ξεφυτρώνουν οι νέοι πολιτικοί σχηματισμοί τον τελευταίο καιρό. Ο κάθε «πικραμένος» βουλευτής (ή ό,τι άλλο), που διαφώνησε ή διαγράφηκε από τον αρχηγό του δημιούργησε και ένα καινούριο κόμμα! Πλέον, το σλόγκαν της εποχής είναι : «Διαφώνησε! Μπορείς! Κάνε κι εσύ ένα καινούριο κόμμα!» Θα μου πείτε: «Η πολυφωνία είναι ένδειξη δημοκρατίας και είναι καλό να υπάρχει». Συμφωνώ! Επειδή, όμως,τα νεοϊδρυθέντα κόμματα είναι παραφυάδες άλλων κομμάτων και τα ηγετικά τους στελέχη για χρόνια κινούνταν, ψήφιζαν και ασπάζονταν την ιδεολογία κάποιων συντεταγμένων κομμάτων, κάτι χαλάει τη «σούπα τους».